“Maar wat deed je vroeger dan?”

Oké. Dus. Ik stond in de Flair. Want ze zochten vrouwen die héél véél gewicht verloren waren. Heel veel, als in, 35 kg aan overtollige bagage. Ongewenste bagage. Kwijt. Hup. Op drie jaar tijd. Dat artikel heeft één grote vraag opgeroepen bij een paar mensen.

“Maar wat deed je vroeger dan?”

Wel… Hier komt het antwoord.

Het zou gemakkelijk zijn om het op de puberteit te steken. Het zou nog gemakkelijker zijn om het op “slechte genen” te steken. Maar dan zou ik liegen. Oké, het is waar. Ik ben altijd een mollig meisje geweest. Maar toch kwam ik op drie jaar tijd “plots” een aantal kilo’s bij. Om duidelijk te zijn: veel. Ik durf het bijna niet te zeggen. Oké dan. 10 x 2 kilo’s. Hoe komt het als 21-jarige zo ver?

Eerst en vooral: ik sportte compleet niet. Of correctie: ik stond een uurtje in de les Street Dance. Was dat intensief? Nee. Vond ik mij een hele held door een uurtje te “sporten”? Ja. De zetel was ook mijn grote, grote vriend. Mijn levensmotto? Liever lui dan moe.

En dan de voeding. Daar is ook een duidelijke verklaring voor. Wat gebeurde er dat ik plots zoveel begon bij te komen? Wel euh… Mijn studentenleven in Leuven begon. Plots had ik een goedgevulde cafetaria ter beschikking. De brooddoos bleef dus thuis en ik at elke dag een belegd broodje mét een worstenbroodje. Oeps. En ook mijn avondmaaltijd was niet echt gezond te noemen. Als ik thuis at, at ik vaak een overdaad aan aardappelen, hoewel ik dat vreemd genoeg niet eens lekker vind.

Dankzij het “kotleven” met mijn toenmalige vriend stond er ook wekelijks wel één of meerdere dinertjes op de planning. Ja, het waren glorieuze tijden van friet en romige pasta’s. En ja, ik ben een snoepkont, dus in plaats van appels at ik koffiekoeken en wafels als tussendoortje. Zaterdag was ook standaard spaghetti-dag, twee grote porties, belegd met een berg van geraspte kaas. ’s Avonds at ik bijna altijd een grote zak chip leeg voor de tv. En ja, zondag werd afgesloten met frietjes. At ik voor een keertje nog wel boterhammen, dan waren ze altijd rijkelijk belegd met Nutella of één of andere vettige salade. Groenten en fruit waren altijd ver te zoeken bij mij.

Uiteraard waren mijn broeken daar niet zo oké mee. Maar ik dus vreemd genoeg wel. Want in die drie jaar tijd heb ik geen énkele keer stilgestaan bij het feit hoe ik er uit zag. En geloof mij, it wasn’t pretty. De hatelijke opmerkingen van sommige mensen kon ik nog verwaarlozen. “Ik was toch immers niet zo dik?” Maar wat nog veel erger was: ik vond het niet erg om mijn lichaam zo te verwaarlozen. Ik kan er geen ander woord voor bedenken. Nul komma nul procent inzitten met het feit dat ik morbide obesitas had. Dat ik als 21-jarige al buiten adem was van een trap op te lopen.

Tot mijn mama dan de diagnose van borstkanker kreeg. Toen ging de gezonde bal eindelijk aan het rollen. En gelukkig is hij niet gestopt.

Dus bij deze onderteken ik,

Een beschaamde Cross Media Girl On The Run.

2 gedachtes over ““Maar wat deed je vroeger dan?”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s