Saboteren social media ook jouw loopmoment?

Hoe heerlijk is het om na een loopje thuis te komen? Je hebt je hoofd volledig kunnen leegmaken en voelt je op hetzelfde moment superenergiek. Terwijl ik nog aan het nagenieten ben, neem ik mijn iPhone erbij en scroll door mijn Instagramfeed. En… Ik krijg er onmiddellijk spijt van.

Mijn post run euforie is onmiddellijk gekelderd en zelfs vervangen door een ander gevoel. Ontevredenheid. Wat hoe ziet 20 km lopen er bij haar zo gemakkelijk uit? En ik heb er maar 15 gelopen! Wat doe ik toch fout?!

Herkenbaar? Saboteren social media ook jouw loopmoment?

Ondanks het feit dat we allemaal wel weten dat social media niet altijd de hele waarheid vertelt maar eerder een verzameling is van onze beste momenten, is het verdomd moeilijk om je niet minderwaardig te voelen tegenover andere lopers. De reeks foto’s met in mijn (en misschien ook jouw) ogen onmogelijke afstanden én paces geven de indruk dat elke run van een leien dakje moet gaan.

Hoewel ik had gehoopt dat social media een inspiratiebron voor mij als loper zouden zijn, is dit nu eerder een frustratiebron geworden.

Het is natuurlijk een sociaal psychologisch fenomeen om naar anderen te kijken, en de drang dat anderen ook naar ons kijken. Bovendien willen we, wanneer we zien dat iemand iets veel beter doet, dat ook kunnen. We hebben de drang om ons te bewijzen. En dankzij de opkomst van social media is dat alleen nog maar versterkt, want nu kunnen we heel snel, bijna zelfs in real-time, alles van iedereen te weten komen.

En meer nog, hoewel we vroeger alleen op de hoogte waren van onze vrienden en familie, kunnen we dankzij social media een kijkje nemen in bijna iedereen z’n picture perfect leventje. Dus onze vergelijkingscirkel wordt alsmaar groter. Maar social media is uiteraard niet het hele plaatje.

Wie een beetje logisch nadenkt, weet ook wel dat social media een verbloemde waarheid zijn van iemand z’n leven. Laten we eerlijk zijn, hoeveel keer zie je een foto in je feed verschijnen waarbij iemand toegeeft dat hij een slechte run had, of misschien zelfs wel een kleine pauze heeft genomen tussen die bliksemsnelle intervallen? Dat hij of zij een wedstrijd zelfs niet heeft kunnen uitlopen? Of zelfs de startlijn niet heeft gehaald?

En wanneer we alleen maar happy happy, joy joy loopfoto’s zien met de snelste runs, de beste PR’s en de moeilijkste trainingen, geloven we allemaal, oprecht dat niemand ooit een slechte dag heeft. Of erger nog: dat het zelfs verboden is om een slechte dag te hebben. En we weten allemaal wel dat dit niet waar is, maar geef toe. Het is gemakkelijk om dat te vergeten hé?

Daarnaast lijkt het ook alsof we dezelfde trainingen als iedereen moeten volgen ‘om het goed te doen’. Ten koste van ons eigen, persoonlijke schema. Hoe vaak heb ik al niet gedacht: ‘die 20K met die pace van 05:30 ziet er een geweldige voorbereiding uit voor mijn wedstrijd. Misschien moet ik dat maar eens lopen volgend weekend’.

Maar we mogen niet vergeten dat iedereen anders is, dat iedereen een andere loopstijl heeft, dat iedereen een eigen lichaam heeft om naar te luisteren en vooral: dat we geen Nafi Thiams zijn die alles aankunnen. Met andere woorden: je eigen trainingen vergelijken met die van iemand anders is nutteloos. Want wie gaat er exact hetzelfde trainingsschema volgen voor exact dezelfde afstand op exact dezelfde dag? Niemand. Hoewel we op social media allemaal hetzelfde (willen) zijn, staan we in realiteit allemaal op een ander moment in onze training.

Maar wat is nu de sleutel tot jouw succes? Het geloven en volgen van jouw plan. Je eigen, persoonlijke plan, dat erop gericht is om jouw lichaam klaar te stomen om jouw doel te bereiken. Wanneer je geen vertrouwen hebt in je plan, is het te gemakkelijk om te gaan twijfelen en angst te creëren. En dan val je natuurlijk terug in die negatieve, vicieuze cirkel.

Uiteindelijk lopen we toch allemaal voor onszelf hé? En niet om te kijken hoeveel likes, comments of volgers we kunnen vergaren via onze social media accounts. Wanneer je wegstapt van de druk om de perfecte loper te zijn, komt het neer op je eigen motivatie. Het echte, ware, feeling it in your gut antwoord op de vraag: waarom loop je? Ik gok dat het niet zal zijn voor de Instagram-likes.

Dus… Omarm die reden, dat antwoord op die vraag. Herinner jezelf daar dagelijks aan. Stop met jezelf te beroven van die eeuwige vergelijking. Back away from the phone and go for a run.

Het zal geweldig zijn. Pinky promise.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s