NYC Marathon: one month to go!

Misschien vroegen sommigen van jullie af wat er met de maandelijkse update-vlogs gebeurd is. Wel euh… Het werd misschien een beetje saai om steeds te vertellen dat alles goed ging? Want dat is namelijk wat er de voorbije maanden gebeurd is. Laat ik even terug bijpraten.

Ondertussen zijn we bijna vier weken voor de marathon. Mijn trainingen werden steeds langer en langer. En hoewel ik steeds ergens verwachtte dat ik wel eens een training zou overslaan, of halfweg zou moeten stoppen, is dat niet gebeurd. Oef. Ik volg dus nog steeds netjes het schema van Energy Lab, en binnenkort begin ik aan mijn taperperiode.

Het is enorm leuk om te merken dat ik nog steeds vooruitgang maak binnen m’n hartslagzones, dankzij de juiste medicatie om mijn ijzertekort en bloedarmoede te genezen. Oké, ik loop nog steeds trager dan vorig jaar (hoe liep ik die 10 Miles met een pace van 05:30? HOE DAN??), maar ik weet van mezelf dat ik nu tenminste mijn lichaam niet ‘terroriseer’ met een te hoge hartslag.

Dankzij de Tilburg 10 Miles (gemiddelde pace 05:50) én het intensieve Run Disneyweekend (36KM op 3 dagen) kreeg ik een enorme boost in m’n zelfvertrouwen. I’ve got this. Maar toch bleef er iets knagen. Want hoewel mijn schema nog steeds mijn afstand/duur van mijn duurlopen opbouwt, zou ik nergens in mijn schema meer dan +-25KM lopen. Slik.

Maar gelukkig bood TUI me de mogelijkheid om tijdens de trainingsrun op 1 oktober een duurloop van 30KM te lopen. Ideaal, want na elk rondje van 10KM was er water en sportdrank, en je liep niet alleen. Met goede moed begon ik dus aan mijn grootste uitdaging van het schema. Naast het lopen van de marathon zelf uiteraard. Toen tijdens de presentatie werd verteld dat, als we deze run tot een goed einde brachten, we wel goed zaten voor de marathon zelf, kreeg ik toch wat twijfels. Wat als ik nu toch na 20KM zou stoppen? Ik had immers nog nooit meer dan een halve marathon gelopen. En de dag voordien was een vermoeiende werkdag, was het dan wel zo slim om nu een lange, belangrijke duurloop te doen? Zou ik dan ook de marathon niet kunnen lopen?

Uiteindelijk liep ik 3 uur, 22 minuten en 22 seconden over exact 30 kilometer. Ik heb me zowat elke kilometer afgevraagd wat we onszelf toch in godsnaam aandoen. Maar het gevoel wanneer je die magische drie vooraan eindelijk haalt? Goddelijk. Ik was ook aangenaam verrast door de gemiddelde pace van 06:45, die laatste 10 kilometer leek ik volgens mijn gevoel te slenteren. In New York zou ik nog wat sneller moeten lopen, maar dan vertrouw ik op de adrenaline van onderweg. Kan me dan ook moeilijk inbeelden dat door New York lopen geen boost geeft. 😉

En hoewel er nog een paar lange duurlopen op de planning staan, kan ik nu wel vol vertrouwen zeggen: die New York marathon? Bring it on.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s