Hoe ik de 36KM in Disneyland én een duurloop van 30KM overleefde zonder spierpijn

Wie me volgt op Instagram, heeft misschien al opgemerkt dat ik de afgelopen twee weekends net iiiiiiiiets meer liep dan normaal. Zo liep ik eind september het Run Disneyweekend met in totaal maar liefst 36KM op de teller. En als kers op de taart liep ik op 1 oktober een duurloop van 30KM tijdens de TUI Trainingsrun. En al die kilometers… Die overleefde ik zonder spierpijn. Lees snel verder hoe ik dat deed.

Dit jaar besloot ik iets voorbereider aan de start (of misschien liever: aan de finish) van het Run Disneyweekend te staan. Ik herinnerde mij namelijk naast het euforische gevoel van het finishen van mijn eerste halve marathon vorig jaar, ook de gigantische spierpijn die daarmee gepaard ging. Ik liep zo goed al een week zoals een pinguïn rond te hobbelen.

Hoe zag mijn ‘herstelplan’ er dan uit? Vrijdagavond na de 5K in Disneyland smeerde ik de NAQI recovery gel op mijn benen. Het was de eerste keer dat ik de gel gebruikte, ik kocht ‘m nog speciaal bij Runners Lab voor het Run Disney weekend. Wat viel me onmiddellijk op? De menthol-geur, het leek net of ik een potje Vikx op mijn benen smeerde. Daarna begonnen mijn benen fris te voelen en te tintelen. Héél speciaal! Ik merkte echt wel dat m’n benen een opkikker kregen (voor hoever ze dan ook vermoeid kunnen zijn na een 5K).

Na de 10K smeerde ik dan ook opnieuw van de gel, en trok ook mijn zonal strength capri legging van Nike aan. Deze legging zou ik ook de dag nadien aantrekken voor de halve marathon. En hoewel we ’s avonds toch wel een goede 20KM op de teller gelopen/gewandeld hadden, voelden mijn benen echt wel oké. Dus smeerde ik nog maar eens van die wonderlijke gel.

Zondagochtend was dan het moment suprême van het weekend. Toegegeven, de eerste kilometer had ik een beetje last van zware benen (ze hadden immers al 15K gelopen), maar gelukkig trok dit snel door. Volgens mij zorgde de compressielegging ervoor dat de bloedcirculatie in mijn benen goed bleef stromen. Uiteraard smeerde ik ook na de finish van de halve marathon nog eens de gel op m’n benen, en trok ik mijn lange zonal strenth legging aan. De combinatie van de tintelende gel en de strakke legging zorgde voor een ware sensatie. Mijn benen voelden fris, maar ook warm. Moeilijk uit te leggen. 😉

Gelukkig voelde ik ook maandag geen spierpijn, want zondag stond er 30KM op de planning. Heel spannend, want die had ik nog nooit gelopen. Ik had dan ook totaal geen idee hoe mijn benen op deze afstand zouden reageren. Tijdens het lopen kreeg ik de laatste kilometers wel last van zware benen, maar gelukkig had ik m’n recovery gel mee, die ik dan ook dankbaar op mijn benen smeerde. Fingers crossed dat ik maandag nog uit m’n bed zou kunnen stappen.

Mijn verbazing was maandag dan ook énorm groot toen ik zonder spierpijn opstond. Zou m’n herstelplan dan echt werken?

Jullie weten in ieder geval al wat ik zéker ga meenemen naar New York. 😉

En jij? Heb jij een speciaal herstelplan? Of heb je nog tips? Let me know! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s