I RAN NYC: Wat nu?

Maandag konden jullie mijn marathonverslag en marathonvlog bekijken. Ondertussen ben ik alweer twee dagen thuis en werd mij al een aantal keer de vraag gesteld: wat is je volgende doel? Laten we dan ook eens vooruit kijken naar mijn toekomstplannen.

Misschien moet ik het nog even over de marathon in New York hebben. Misschien viel het jullie op dat ik niet even enthousiast over mijn prestatie ben zoals de rest van #teamannemerelrunsNYC2017. Nergens gebruikte ik het woord trots of blij. Alleen tevreden. Zou ik die 04:30 gelopen hebben, zou ik supertrots geweest zijn. Zeggen dat de marathon van New York een deceptie was, is natuurlijk ook overdreven (halloooooo, New York?!).

Maar ondanks al mijn trainingsmaanden voel ik niet de voldoening die ik bij de rest van ons team opmerkte, omdat ik de enige was die niet de eindtijd gelopen heeft die ik voor ogen had. Het euforische gevoel dat ik na mijn PR op de halve marathon van Eindhoven had, blijft nu weg. Voor mij kwam ik na New York ‘gewoon’ terug thuis als een marathonloper. That’s it. Ik vind het heel jammer voor mezelf dat ik er niet enthousiaster over ben, want ik geloof oprecht dat ik dat wel verdiende.

Maar hoe on-enthousiast ik over New York ben, des te enthousiaster ik over mijn volgende doel ben. Een aantal mensen en #teamannemerelrunsNYC2017 zijn al op de hoogte van mijn komende plannen, maar voor de rest heb ik nog nergens laten weten dat ik op 25 februari 2018 aan de start van de Tokyo Marathon sta, weer via TUI Sports. Deze beslissing maakte ik zelfs voor ik nog maar de marathon in New York liep. Risky, want wat als ik nu zondag de beslissing nam om nooit, never, jamais nog 42.2 kilometer te lopen? Sowieso heb ik nu al de mindset dat Tokyo makkelijker zal gaan dan New York: geen parcours gevuld met bruggen en vals plat, maar een mooi vlak parcours, ideaal om een snelle tijd te lopen.

Ga ik nu onmiddellijk terug beginnen trainen? Neen. Op dit moment heb ik nog 15 weken tot de Tokyo Marathon. Omdat ik nu al getraind heb voor de marathonafstand, zal ik dan ook niet weer acht maanden nodig hebben om de kilometers op te bouwen. Gelukkig maar. Hoewel ik niet superveel spierpijn heb (had ik het dan zo erg verwacht?), respecteer ik toch de herstelperiode. Niet alleen mijn benen hebben rust nodig, maar de rest van mijn lichaam ook. Als alles goed zit, zal ik straks ook een kort herstelloopje gelopen hebben, in de hoop om de laatste stijve spieren los te maken.

Komende woensdag, 15 november, staat er een nieuwe conditietest op de planning. Deze keer niet via Energy Lab, maar bij Bart Raes (wellicht bekend bij mijn Vlaamse lezers). Zo zal ik toch nog een volledige 14-weken trainingscyclus kunnen volgen, waarbij ik hopelijk sneller zal kunnen worden om zo toch die 04:30 te realiseren.

Heb ik er ongelofelijk veel zin in? JA!

Een gedachte over “I RAN NYC: Wat nu?

  1. Eerst en vooral heel veel succes voor al je komende marathons! Ik ben er zeker van dat die 04:30 héél snel volgt. New York ging niet zoals je gehoopt had, maar je mag (en moet!) trots zijn op wat je daar verwezenlijkt hebt. Er zijn heel veel hardlopers, maar er zijn niet veel marathonlopers. Jij hebt bewezen dat je ontzettend veel doorzettingsvermogen en kracht hebt! En ik ben er zeker van dat je dankzij New York veel sterker aan de start van Tokio, Berlijn, Londen, Chicago en Boston zal staan. Deze medaille neemt niemand je nog af. En weet dat ik heeeeeel fier op je ben! X

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s