Runner almost down

Normaal zou hier een blogpost staan over mijn nieuwe lactaattest en de kick-off van my road tot he Tokyo marathon. Helaas… Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: ik ging naar NY om de marathon te lopen en kwam thuis met een medaille. En zo blijkt sinds afgelopen dinsdag: twee thromboses in mijn linkerkuit.

Laat ik eventjes bij het begin beginnen. Na de marathon op maandag zei ik nog in mijn vlog dat ik verbaasd was over hoe goed mijn benen voelden. Voor de zekerheid trok ik toch mijn compressielegging aan, zodat ik zeker geen last op het vliegtuig zou krijgen. Op woensdag, drie dagen na de marathon, liep ik op een rustig hersteltempo 30 minuten op de atletiekbaan op m’n werk.

En toen begon het. Donderdagochtend stond ik op met pijn in mijn linkerkuit. Pijn waarvan ik dacht dat die wel zou verdwijnen. Vrijdag begon ik me al af te vragen of dit nog wel onder de categorie ‘spierpijn’ kon vallen, want het voelde toch anders. Dieper dan spierpijn. Maar toch trok ik vrijdag opnieuw de loopschoenen aan, gewoon om eens te testen. Wederom liep ik vlotjes, 5 km deze keer. En de pijn leek tijdens het lopen net te verdwijnen. Dus op zondag deed ik nogmaals hetzelfde.

Toch vond ik het vreemd dat warmte, compressiesokken, Voltaren-gel en Flexium-gel er niet voor zorgden dat die knagende pijn zowel in rust als bij het stappen en de trap afgaan, niet verdween. Met het oog op mijn lactaattest die woensdag zou plaatsvinden, ging ik langs bij de huisarts. Met een Iboprofen en een ingetapete kuit zou die test wel lukken, toch?

Het verdict van de huisarts? Waarschijnlijk scheurtjes in de kuitspier, want kan uitbreiden naar zweepslag (klinkt eng, is het oog. Google maar even). De dag nadien regelde ik al een echografie. En daar kwam iets heel anders tevoorschijn.

Veneuze thrombose in de twee laterale gastrocnemiusvenen, in de distale helft van de bal van de kuit links’. In begrijpelijke taal: een bloedstolsel in mijn kuit. Twee stuks. Ik stuurde onmiddellijk een berichtje naar de #teamannemerelrunsNYC2017-whatsappgroep (wat een woord), want de meiden leefden mee met mij. Ik was opgelucht, want de radiologe zei dat dit sneller zou genezen dan een spierscheur. Het feit dat de pijn verdween tijdens het lopen, valt ook hierdoor te verklaren.

De klap kwam pas bij de huisarts. Toen ik hem terug opbelde met het resultaat (moet ik nu nog naar de kinéééé???), moest ik onmiddellijk langskomen om een spuitje met bloedverdunners te prikken. Daar vertelde hij me dat een mirakel is dat er tijdens de vlucht geen propje is losgeschoten naar mijn long en een longembolie gevormd heeft. Plots kreeg ik toch wel last van een krop in mijn keel. Die vlucht had wel heel anders kunnen aflopen.

Voor nu moet ik de spuitjes blijven prikken (zelf te doen, ieeek!), en subito presto stoppen met de pil. De pil is immers gekend om gelijkaardige problemen met thromboses. Omdat de huisarts het ook heel vreemd vond dat ik ondanks de compressie niet één maar twee thromboses vormde, wilt hij ook een stollingsonderzoek laten uitvoeren. Die stond gisteren gepland, en gelukkig werd ik daar gerust gesteld. Ik heb geen risicofactoren, en hopelijk blijft het dan ook bij deze ene keer. Toch zal ik medische steunkousen en bloedverdunners moeten nemen bij een volgende vliegreis.

Ik vroeg ook met een bang hartje of ik wel mocht blijven lopen (en vooral: opnieuw mag beginnen trainen voor een marathon). Gelukkig kreeg ik van de vaatchirurg groen licht. Wat een opluchting! Volgende week staat er een nieuwe test gepland, en kan ik beginnen knallen met een Tokio-schema. En euh… De volgende vlucht draag ik wel netjes lelijke medische steunkousen en slik ik bloedverdunners. Better safe than sorry.

De steun die ik van #teamannemerelrunsNYC2017 kreeg was fantastisch. Ze kregen me weer aan het lachen (hoewel ze zelf zo bezorgd waren). Top. Team.

Dankjewel voor alle lieve en bezorgde berichtjes op Instagram.

Neem jij de pil en doe jij ook veel internationale wedstrijden met het vliegtuig? Denk dan alsjeblief goed na…

2 gedachtes over “Runner almost down

  1. Heb het een beetje gevolgd via sociale media (en de KOR groep :)). Wat eng zeg… Zoiets is vorig jaar iemand in mijn vriendenkring bijna fataal geworden. Succes met de nieuwe voorbereiding, en stay safe!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s