OMG, I’m Running The Tokyo Marathon 2018

Dat ik de Tokio Marathon op 25 februari ga lopen, konden jullie hier al lezen. Maar nog minder dan 11 weken te gaan voor D-day, is het tijd om jullie mijn race plan voor te stellen. Zoals jullie eerder al hebben kunnen lezen, hoopte ik al eerder opnieuw mijn trainingen te hervatten met een gloednieuwe lactaattest en loopschema. Helaas strooiden er twee thromboses roet in het eten. Gelukkig ben ik ondertussen helemaal pijnvrij, en had ik op 3 december eindelijk mijn condititietest! Maandag kreeg ik ook mijn nieuwe loopschema, and I’m ready to rumble! Lezen jullie even mee?

Ik was enorm benieuwd naar de nieuwe resultaten van mijn lactaattest. De laatste (en eerste) test dateert dan ook al van 19 januari. Stiekem hoopte ik wel dat de resultaten toch iets beter zouden zijn, aangezien ik toen te kampen had met klierkoorts en ijzertekort. Ik zocht het even op, en mijn lactaatdrempel lag toen vast op 10 km/u. Slik.

Deze keer koos ik ervoor om mijn test bij Smart Sport en Bart Raes te laten uitvoeren. En zo stond ik dus afgelopen zondag op een koude ochtend, op een besneeuwde piste in Gent. Ook marathonmaatje Aurelie was aanwezig! Vorige keer stond ik op de loopband, deze keer mocht ik telkens vier rondjes lopen aan een bepaalde hartslagzone, om daarna een prikje in de vinger te krijgen om het lactaatgehalte te meten.

De tijd streek voorbij, en ik bleef maar rondjes lopen (en Bart prikken). Plots mocht ik mijn laatste serie van vier rondjes beginnen aan de hoogste hartslagzone die ik ooit gelopen had tijdens mijn vorige test. Het waren vier rondjes doodgaan, maar ik durfde al hopen dat ik toch sneller kon lopen in vergelijking met de vorige test. Tenslotte mocht ik nog één rondje sprinten (twee keer doodgaan dus), en toen zat de test er op. Hoewel ik dacht dat ik half dood was, zei Bart doodleuk dat ‘hij voelde dat ik nog wat extra kon’. Leukleuk.

Omdat ik deel uitmaak van #teamnopatience, lichtte Bart al een tipje van de sluier op. En wat bleek? Mijn lactaatdrempel ligt nog steeds op 173 BPM, maar ik kon maar liefst 11,7 km per uur lopen. Zomaar eventjes meer dan anderhalve kilometer sneller vergeleken met januari. Toen hij me ook nog wist te zeggen dat ik de Tokyo Marathon zou kunnen uitlopen aan een tempo van 10.5 km per uur, was ik helemaal door het dolle heen.

En afgelopen maandag verschenen mijn volledige testresultaten en trainingsschema in mijn mailbox. In vergelijking met mijn vorige test, is mijn basisconditie nu wel goed uitgebouwd. Een korte samenvatting? Reeds een mooi basisconditie uitgewerkt die klaar is om er opbouwende snelheidsprikkels aan toe te voegen. We blijven wel de basis onderhouden.

Daarom mag (lees: moet) ik al onmiddellijk beginnen met intensieve intervaltrainingen (04:30/km, hoe dan??) en lange duurlopen (hallo 24 kilometer!). Ook nieuw voor mij: twee of drie verplichte recuperatiedagen. Ik heb zo’n klein vermoeden dat ik die nog het moeilijkste ga vinden, niet meer stiekem smokkelen met extra trainingen.

Kortom: op 11 weken word ik opnieuw klaargestoomd om voor de tweede keer die 42.195 kilometer te lopen. Let’s do this.

2 gedachtes over “OMG, I’m Running The Tokyo Marathon 2018

  1. Binnen 11 weken ben jij helemaal klaar om daar in Tokio een toptijd te lopen! De samenvatting van onze test komt overeen, maar gelukkig mag ik mijn intervaltrainingen nog aan een iets lager tempo lopen :D. Veel succes met je schema!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s